Vuile Rouw. Blog 11. Ik rouw van jou

Vuile Rouw. Blog 11. Ik rouw van jou

Vuile Rouw, blog 11. Ik rouw van jou Vandaag rond lunchtijd, een jaar geleden, zag ik mijn moeder in dode lijve. Lijkt me een goeie dag om klaar te zijn met Vuile Rouw. Mijn stoornis heeft zich keurig aan haar criteria gehouden en ebt haar weg terug. Kan me niet eens...
Vuile Rouw, blog 9. Een lelijk evenwicht

Vuile Rouw, blog 9. Een lelijk evenwicht

‘Als ik je één ding mocht gunnen’ zegt Hans ‘dan is het wel dat je ’s morgens opstaat met zin in de dag.’ Da’s net zo lief als wijs. Want dat betekent een einde aan mijn woelige slaapleven en de oorzaak daar weer van. Ik vind mijn...
Vuile Rouw. Blog 8. Ruik toch eens!

Vuile Rouw. Blog 8. Ruik toch eens!

Nou, het was een verdrietig uurtje gister met mijn praatmeneer. Mijn blijvend belabberde belastbaarheid, daar wilde ik het over hebben. 1 april knipoogt in het verschiet en dan is het een jaar. Een vol jaar onbekwaam. Al 11 maanden verschijn ik in de nacht als...
Vuile rouw, blog 7. Good News

Vuile rouw, blog 7. Good News

Ik wist het even niet, waar dit schrijfsel over moest gaan. Gewoon de chronologische volgende, dan is het de beurt van de zomer. Vakantie. Of een ingelaste over de onlangse verrassing dat ik een aanpassingsstoornis heb gehad. Eerst maar beide afschrijven, dacht ik in...
Vuile Rouw, blog 6. Strooien

Vuile Rouw, blog 6. Strooien

Marjan. Zo heet mijn zus. Hiervoor schrijf ik steeds ‘mijn zus’. Dat merkte ik zelf op. En dat ik dat dus zo wilde. ‘Mijn zus’ biedt bescherming waar ‘Marjan’ te bloot voelt. Voor haar.   ‘Ik wilde geen kinderen maar je vader moest zo nodig aantonen dat ie viriel is.’...